De hemel op aarde..

Geplaatst op

Verbondenheid

40229373_1862399253854517_1629071461761155072_nIk mocht eens het geluk proeven binnen een week twee bijzondere mensen horen vertellen. Allebei heel inspirerend en onderling totaal verschillend. De eerste was rabbijn Soetendorp. Hij was als gastspreker gevraagd bij een interreligieuze viering op een middelbare school. Het thema was ‘verbondenheid’. Drie meisjes vroegen hem wat dat voor hem betekende. Hij vertelde dat hij in de oorlog is geboren, in 1943. Zijn ouders hadden hem de namen ‘Awraham Shaloom’ gegeven. Toen zijn vader aangifte van zijn geboorte wilde doen bij de Burgerlijke Stand, weigerde de ambtenaar in eerste instantie. Hij adviseerde om zijn kind andere namen te geven, omdat hij hierdoor zo onmiskenbaar Joods was. ‘Ze kunnen alles van je afnemen wat je hebt, maar niet wat je bent, en wie en wat je bent, dat ben je vanaf je geboorte tot je dood’, had zijn vader gezegd. En: ‘Hij zal vrede heten en hij zal vrede zijn.’ Een veelzeggende start op deze wereld.
Toen hij zo’n drie maanden oud was, was er een razzia. De SS-ers vielen het huis van het gezin Soetendorp binnen. Een SS-officier boog zich over de wieg waar de kleine Awraham in lag en zei iets van: ‘Wat een prachtige baby! Maar wat jammer dat hij Joods is’, waarop zijn vader geantwoord moet hebben: ‘Dat is helemaal niet jammer: deze jongen zal later trots zijn dat hij tenminste niet het kind van een moordenaar is!’ De officier verschoot van kleur en schreeuwde met opgeheven vinger tegen zijn vader: ‘Denk erom: morgen komen we terug!’ en hij gebaarde de meegekomen agenten om het huis te verlaten. Dat is hun redding geweest. ‘Zolang je de tranen in de ogen van je vijand ziet, is er hoop’, lichtte de rabbijn toe.
Dan vertelde hij dat hij eens in India of in Pakistan, daar wil ik vanaf zijn, was uitgenodigd op een Islamitische school. Bij binnenkomst in een klas met jonge jongens voelde hij zo een scherpe vijandigheid, dat het hem van zijn stuk bracht. Hij zag de haat in hun ogen, niet omdat ze hem kenden, maar om wat hij is. Hij zocht even naar de juiste woorden, maar kon ze niet vinden. Toen begon hij zachtjes te zingen, als in een gebed. En hij zong het ook in de aula voor. Een lied over vrede. ‘Sjalom betekent hetzelfde als Salam Aleikum’, zo lichtte hij toe en hij volgde zijn zachte geneurie. Tot zijn verrassing zat even later de hele klas mee te neuriën. Er ontstond verbondenheid. Ook wij in de aula neurieden het zachtjes mee.
Hij vervolgde zijn gedachten over ‘verbondenheid’ met een verslag over een treinreis. Tijdens die treinrit zat hij tegenover een vrouw, waarmee hij in gesprek raakte. Ze had een meisje naast zich. Ze had hem herkend en vertelde dat het meisje, haar kleindochter van 9, was begonnen met lezen in het dagboek van Anne Frank. Hij had gezegd dat de geschiedenis vooral verteld moest blijven worden. Schoorvoetend vertelde ze dat ze van Duitse afkomst was en dat ze broers had die in het Duitse leger hadden gediend en daarbij gedood waren. ‘Dan hebben wij beiden offers gelaten in de oorlog’, had hij gezegd, ‘maar wijzelf zijn nu in staat om een nieuw begin te maken.’ En zo ontstaan nieuwe vriendschappen, in een verbondenheid om wie wij zijn. Grenzen bestaan alleen daar waar wij die leggen…
Bij de vragenronde vroeg een leerlinge aan de rabbijn of hij in de hemel geloofde. Hij antwoordde dat geen sterveling een passend antwoord heeft over vragen over de hemel, maar het moet ons niet in de weg staan om hier, op aarde, voor elkaar een hemel te maken.

Dromen moet je dóen

De tweede spreker was Andre Kuipers. Ook zo een man die al bij binnenkomst het vermogen heeft om een zaal stil te krijgen. Hij was gastspreker tijdens een bijeenkomst van mijn werk. Hij hield een imposante presentatie over zijn ruimtereis, over zijn passie, de voorbereiding, de persoonlijke investeringen en dan het haast ongelooflijke verhaal van een mens die reist in de ruimte. Het begon humorvol en met onmiskenbaar Amsterdamse tongval, met wat vergelijkingen waarom de mens zich altijd had laten verleiden tot schijnbaar onmogelijke uitdagingen.
‘Om iets te doen wat onmogelijk lijkt, heb je eigenlijk vier soorten mensen nodig’, zo legde hij uit: ‘De Dromers, die de droom koesteren om iets onmogelijks te doen; de Denkers, die erover gaan nadenken en dingen berekenen; de Durvers, die vertellen dat het eigenlijk moet kunnen en tot slot de Doeners, die de dromen waar weten te maken.’ Dromen zijn mooi. Soms worden ze tot een wens. En als ze een wens zijn geworden, laat dan niet los, maar zie het waar te maken! Vervolgens veel beeldmateriaal, ondersteund door zijn passievol betoog. Aan het einde van de presentatie volgde een prachtige filmopname van de vlucht boven de aarde, met werkelijk spectaculaire beelden. Het ontroerde me, de grillige schoonheid van de wereld waarop we wonen. Laten we er in hemelsnaam zuinig op zijn! En nee, de hemel had hij tijdens zijn rondvluchten niet doorkruist, zo grapte hij.
Soms zijn we gezegend met mensen die ons pad kruisen en die ‘de gave van het woord’ bezitten, die ons meenemen met hun verhalen naar een andere plaats of tijd en in staat zijn om ons te laten nadenken over onze eigen rol in het geheel. Wat ze gemeen hadden, was de passie in hun ogen en de gedrevenheid waarmee ze spraken. Raak en inspirerend. Ik denk dat we sowieso dankbaar mogen zijn met mensen die talenten bezitten, zodanig dat het ons raakt. Of dat nu de gave van het woord of anderszins is. Ze illustreren dat verbondenheid tussen mensen essentieel is en dat samenwerking die daaruit voortkomt het verschil kan betekenen tussen leven of dood. Letterlijk of figuurlijk. Soms is dat in het hier en heden, maar soms is dat in de vorm van wat ze hebben achtergelaten. Als er een hemel is, dan is er vast ook heel veel goeie muziek!
Ik denk dat voor ieder van ons geldt: doe dat wat je inspireert, wat je wenst en waarover je droomt. En laten we daarin zien de verbondenheid met en tot elkaar te vinden. En wie weet, in de tussentijd een beetje hemel op aarde voor elkaar creëren..
O ja, enne: ‘boven’ horen ze dan misschien dit live?? https://www.youtube.com/watch?v=KSPidSahu0A
40400811_1862399340521175_6945653753395544064_o

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s