De wijsheid in pacht?

Geplaatst op Geupdate op

Het is volgens een niet-geschreven regel vandaag, 6 januari, de laatste dag van een nieuw jaar dat je elkaar ‘met goed fatsoen’ een gelukkig nieuwjaar mag wensen. Dus bij deze, aan al diegenen waarvan mij de gelegenheid ontbrak om het je persoonlijk te wensen: ik wens je een goed, gezond, bijzonder, kansrijk, gedenkwaardig en inspiratievol nieuwjaar!

En of we nu ergens opnieuw mee beginnen of een ingeslagen weg vervolgen, het is in ieder geval een nieuw jaar met hopelijk nieuwe kansen. Dat maakt vanzelf hoopvol. Hopend op nieuwe kansen, mogelijkheden en, wie weet -heel ambitieus misschien- op het mogen worden van een betere versie van onszelf. Onze kalender laat ons weer met een blanco blad beginnen.

Hier in onze Westerse cultuur staat de datum 6 januari bekend als ‘Driekoningen’. Volgens de Bijbel verlieten drie koningen -of wijzen, afhankelijk van de interpretatie van de Bijbelse evangelist- huis en haard om op zoek te gaan naar het Kind, de lang voorspelde Verlosser en nieuwe koning die een nieuw begin inluidde. Ze volgden een heldere ster, waarvan zij overtuigd waren dat een oude voorspelling werd vervuld. Ze waren op zoek naar de vervulling van een belofte en vonden het Kind dat Liefde kwam brengen op deze wereld.

De geschenken van de wijzen -goud, wierook en mirre- hebben een metaforische betekenis. Hoewel uitleg hier en daar verschilt, wil het zoveel zeggen als: symbolen voor zuiverheid, dienende liefde en ware kennis. (In de loop der tijd is de betekenis van deze drie figuren nog verder uitgediept: zij staan model voor de gehele mensheid, door ze te verbeelden als een oude blanke man met een baard, een Aziatische man en een jonge Afrikaan. Zij waren daarnaast een koning, een priester en een magiër, hun namen Kaspar, Balthasar en Melchior betekenen respectievelijk ‘schatbewaarder’, ‘God beschermt’ en ‘Koning van zijn stad’, hun geschenken staan daarbij achtereenvolgens voor: goud = handen/daden, wierook = hoofd/kennis en mirre = hart / liefde) Je zou toch zeggen dat dát juist de ingrediënten zijn die ze graag bij een nieuwe Verlosser zouden zijn komen halen? Maar misschien werkt het wel andersom, worden al deze dingen vanzelf méér wanneer je ze deelt….?

Ook nu zoekt men dikwijls het licht buiten zichzelf. Op zoek naar een ster om te volgen. Naar nieuwe planeten waarop leven mogelijk is, in plaats van te onderzoeken hoe we het leven op onze planeet mogelijk houden. Naar oplossingen als vrede en verdraagzaamheid. Het huidige wereldbeeld deprimeert en maakt misschien angstig. Politieke ontwikkelingen maken onsmonrustig en ademen weinig vertrouwen uit. En vooral: de corona-pandemie en de gevolgen ervan houdt de wereld in zijn greep. Men hongert naar een nieuw begin, naar een toekomst die mooier is dan het toekomstbeeld dat we ergens vrezen. Durven we daarop te vertrouwen? Welk licht gloort er hoop voor ons in de verte?

Maar zo moeilijk kan het toch niet zijn? Het werkt misschien als kaarslicht: er is maar één lichtje nodig om er oneindig veel meer mee aan te kunnen steken. De kaars zelf zal er niet kleiner van worden. Elkaar met ons lichtje van liefde en verdraagzaamheid is vast zinvoller dan het risico elkaar met een virus aan te steken. En het mooie is: het licht wordt zelfs alleen maar groter hoe meer ervan gedeeld wordt. En is dát niet de essentie: dat Licht van liefde en vrede waar het om draait?

We hoeven niet op zoek te gaan naar die kracht buiten ons. We hoeven slechts in te zien dat we het licht in ons kunnen vinden. Er zit gewoon een supernova in ons! Daarom is het misschien goed om niet telkens eenzelfde rondje te lopen, maar je af te vragen welk licht je werkelijk volgt. Wat brengt jou in beweging, dit nieuwe jaar? En wat heb je daar zelf aan bij te dragen? Wat laat jou stralen?

Ieder van ons is in staat om dat vlammetje te laten ontbranden. We hoeven alleen maar in te zien dat die kracht van vrede en liefde in onszelf zit. Om door te geven. Als we luisteren naar elkaar, en naar de stem in onszelf. Dus laten we vooral in goed vertrouwen kleine zaadjes planten, in de hoop op een rijke oogst van vrede, liefde en verdraagzaamheid. Zijn dàt misschien de ‘geschenken’ die we elkaar toewensen zodra we elkaar ‘de beste wensen’ toewensen voor het nieuwe jaar? We hebben het in ons! En in die gezamenlijke intentie, daar zit al alle wijsheid en rijkdom in die we nodig hebben…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s